De belangrijkste relatie is degene met jezelf. Je eigen persoontje. Soms ga je er aan voorbij. Tegen een niet normaal ritme. Het tempo van de nooit aflatende gebeurtenissen in je half kale hoofd. Zonder hoofddeksel, ondanks de overvloedige zonnestralen op je bol die je hersenen verwarmen. Verhitten. Tot ongekende temperaturen brengen. Ja, planten hebben aandacht nodig. Ze zijn afhankelijk van je gevulde gieter. De gele gekleurde eend waar twee liter water in kan. Tot aan de r

Altijd die twijfel douchen of het badje induiken met een luide plons bijbehorende geluiden die niet zouden misstaan in een Tarzan film uit de oudheid. Wat een verschroeiende keuze. Maar wat een levensgeluk dat je die keuze hebt. Echt stromend water dat zelfs met wat gefriemel aan de onvoorspelbare kranen water geeft. Een echte douche met echte glazen wanden en een echte badkuip op hoge pootjes met een ongeziene hoeveelheid potten en potjes aan het voeteinde. Een chaos van sch

Sommige momenten neem je heel je leven mee. Zolang je geheugen het toelaat. Zolang je hersenen het belangrijk vinden dat je het nog weet. Al dan niet vervormd, hervormd misschien zelfs. Wat we vergeten is niet meer. We moeten genieten en nagenieten zolang onze cellen ons dit plezier gunnen. Het grote genoegen van het verleden te weten, te herkennen en te herbeleven. Te dramatiseren, al dan niet met gevoel voor humor. Geen historische gebeurtenis, geen momentopname in de gesch