Ik had het enigszins voze, minder alledaagse, idee om eens iets te schrijven over een kledingstuk dat ik nu aan heb. Waarmee ik mijn trotse lichaam verwarm bij dertig graden. Celsius ter verduidelijking. Waarmee ik tracht mijn body te versieren en decoreren zodat het er aantrekkelijker dan ooit uitziet in mijn gedachten. Enkel daar. Waarmee ik een verwoede poging doe om mijn katten niet te choqueren of bruuskeren met iets ongewoons qua vorm, kleur of print. En nee, geen stor

Geen hysterische gorilla’s in de dichte mist. Geen uitgelaten zebra’s op de oversteekplaats van het leven. Zoveel mensen die ooit als wagonnetjes in/op je trein zaten, terwijl jij de allesbepalende sleurende en stomende locomotief was, moet ik die allemaal missen. Neen, allicht niet. Terugdenken aan 1 ding, missen is iets heel anders. Soms zie je mensen uit je verleden terug, onvermijdelijk. Geen ontkomen aan, ook al zou je willen. Zelf heb je een evolutie ondergaan, mensen z

Een lekkende lek al dan niet met geluid. Een eenzame verspiller. Een verslinderaar zonder doel. Bij gas is dit niet zo plofvrij. Sta je plots met je ganse inboedel geparkeerd bij je onvriendelijke overbuurman. Zonder voorafgaande annonciatie. Vanuit het schijnbare niets na een kort geuralarm in de straat, niet op het zebrapad, overgestoken, gearriveerd met de overschot van wat je in de jaren hebt verzameld en toch ooit afscheid van wou nemen. En neen geen fantasieverhalen ove