Geen hysterische gorilla’s in de dichte mist. Geen uitgelaten zebra’s op de oversteekplaats van het leven. Zoveel mensen die ooit als wagonnetjes in/op je trein zaten, terwijl jij de allesbepalende sleurende en stomende locomotief was, moet ik die allemaal missen. Neen, allicht niet. Terugdenken aan 1 ding, missen is iets heel anders. Soms zie je mensen uit je verleden terug, onvermijdelijk. Geen ontkomen aan, ook al zou je willen. Zelf heb je een evolutie ondergaan, mensen z

Een lekkende lek al dan niet met geluid. Een eenzame verspiller. Een verslinderaar zonder doel. Bij gas is dit niet zo plofvrij. Sta je plots met je ganse inboedel geparkeerd bij je onvriendelijke overbuurman. Zonder voorafgaande annonciatie. Vanuit het schijnbare niets na een kort geuralarm in de straat, niet op het zebrapad, overgestoken, gearriveerd met de overschot van wat je in de jaren hebt verzameld en toch ooit afscheid van wou nemen. En neen geen fantasieverhalen ove

Wat zegt die NU? Niet gisteren of eergisteren want dat is voorbij. Niet morgen, want dat is de grote onbekende die we nog moeten toelaten binnen x aantal uren, maar nu dus nog niet van toepassing. Niet aan het eind van je leven, kan me er nog niet echt veel bij voorstellen. Heb je dan nog wel de kracht om je stem van binnen te beluisteren of is deze dan al vroegtijdig het zwijgen opgelegd. Net misschien als aan jezelf. Niet meer je eigen denken mogen bepalen dat je het opgeef