Afscheid die we nooit willen mee maken

Dit keertje ga ik het me proberen voor te stellen hoe het zou zijn om mijn eigen kind, men eigen bloed te moeten begraven. Ik zou dit nooit in de werkelijk bestaande wereld willen meemaken natuurlijk niet! Ik kan mij inbeelden dat niemand zulke ervaring graag wilt meemaken.

In mijn instantie zou men wereld vergaan... denk ik dan, ik spreek enkel voor mezelf. Maar ik denk dat velen onder jullie dezelfde gedachten zullen hebben.

Bij ons in de familie is er net iemand die zoiets heeft moeten doormaken. Onze Jonny en Irma hebben net hun bloedeigen dochter moeten begraven. Ons Iris, ze heeft een leeftijd van 34 jaar mogen bereiken. Ons Iris had veel medische problemen. Daardoor is zei zo vroegtijdig heengegaan.

De ouders waren er natuurlijk het hart van in... maar wisten al 30 jaar dat ons Iris geen hoge leeftijd ging kunnen behalen. Zodus hebben ze zich er wel iets of wat op kunnen voorbereiden maar alsnog komt het nog steeds als een klap aan.

Mensen die hun kind verliezen in een of ander ongeluk daar is het nog een hartverscheurender gebeuren. En ik kan enkel wensen dat niemand zulke situatie moet meemaken.