De geur.
- Redactie 60 plus

- 1 dag geleden
- 2 minuten om te lezen
De geur. De reuk. Hetgeen mijn redelijk brede neus in ontvangst neemt. Onvermijdbaar in m’n twee neusgaten, gelukkig beperkt tot een duo, een koppel, sterk op elkaar lijkend. Bijna tweelingen op het eerste zicht. Recht naar binnen. Die paar grijswordende haartjes die daar ergens hangen te hangen aan de binnenzijde zullen dit alvast niet verhinderen.
Je houdt van iemand als je ook van hun geur houdt. Dit kan zowel van mens als van een dier zijn, niet beperkt. Reuk, hetgeen ze meedragen, roept bepaalde gevoelens op. Positief. Of het tegenovergestelde is ook mogelijk. Afschuw. Zelfs tot braakgevoelens toe. Je maag die in opstand komt. Een herinnering die je lang bijblijft. Een geur is soms moeilijk te beschrijven – omschrijven. Niet vatbaar in enkele woorden, zelfs niet in een heel uitgebreid epistel. Niet te omcirkelen zoals een woord zich laat vangen, maar ook al lukt het niet, dat betekent niet dat we het niet proberen. Mogelijk alleen al het plezier van de poging tot. Niet zinloos, niet geurloos.
Ik herinner me de geur van Karen. De ex vriendin van de man van mijn nichtje. Wat ingewikkeld. Familiebanden zijn dit altijd. Hij heeft nooit geweten dat ik haar een paar keer heb ontmoet. Niet toevallig. Ze woonde samen met haar zeer vriendelijke mams op het toen nog volkse Antwerpen Kiel. Ik zie de blok na zoveel jaar, nog zo voor me, voor de renovatie ervan. Ze vertelde dat hij graag nootjes in zijn koffie dronk. Zoute exemplaren. Zonder beoordeling. Geen culinaire gedachten of veroordeling. Allicht een niet te behandelen afwijking van het ongevaarlijke soort. Een kus met haar delen, alhoewel niet onaantrekkelijk, behoorde echt niet tot de mogelijkheden. De geur, haar geur, deed me naar de uitgang stappen, niet rennen maar toch versneld stappen. Pogingen zijn niet oneindig mogelijk. Nooit meer gehoord, nooit meer gezien. Time flies (even when you’re not having fun).
Ik herinner me geparfumeerde brieven. Kun je verliefd worden op geurende letters? Ruikende woorden. Welriekende zinnen. Niet twijfelen. Een getuigenis ten gronde. Geloof me maar zonder bewijsstukken, de brieven zijn al lang weg. Voorgoed verdwenen van de aardkloot.
Een echte (kroeg)tijger is niet te temmen en niet te vatten met 1 geur.




Opmerkingen