Iets wat lekt.

Een lekkende lek al dan niet met geluid. Een eenzame verspiller. Een verslinderaar zonder doel. Bij gas is dit niet zo plofvrij. Sta je plots met je ganse inboedel geparkeerd bij je onvriendelijke overbuurman. Zonder voorafgaande annonciatie. Vanuit het schijnbare niets na een kort geuralarm in de straat, niet op het zebrapad, overgestoken, gearriveerd met de overschot van wat je in de jaren hebt verzameld en toch ooit afscheid van wou nemen.

En neen geen fantasieverhalen over lekkende hartkleppen. Misschien telkens als je lief niet doen een wil wat je in je kronkels boven laat komen naar je onderbuik. Laat rustig lekken. Dit kom je wel te boven. Misschien bij een volgende lief. Een inschikkelijke, een meegaande, een onderdanige waar ze het karakter hebben vergeten in te proppen. Mogelijk wegens plaatsgebrek. Dat komt voor. Dus het is haar alvast bij voorbaat vergeven. Genade verleend zonder tussenkomst van enige vorst. Een gevallene zonder troon of kroon. Zonder witte schimmel om ongezadeld de Sint mee te verwelkomen, want Piet mag niet meer in alle kleuren. Het pallet van different colors herleid naar wat enkelingen als wenselijk beschouwen. Zonder staf, anders hadden we kunnen toveren zoals Merlijn. 

Een lekkage die me nog wel sporadisch in m’n hoofd achtervolgt is alweer even geleden. In m’n prille beginjaren van zelfstandigheid had ik de boekenvoorraad in de kelder staan, beneden een van mn winkels. Van daaruit leverden we aan andere winkels, eigen winkels en klanten. Tot een forse regenbui er op een nacht anders over dacht en besliste. Drijvende romans zijn moeilijk verkoopbaar, met of zonder harde kaft. Natte atlassen zijn niet perse een verwijzing naar de oceanen die erin zijn afgebeeld. Kookboeken leveren we best niet met het kookwater erbij. Zeg maar dag met allebei de handjes tegen de wenskaarten, fotoboeken, kantoormateriaal en schrijfgerei. Verzopen. Allen nog wel aanwezig maar in licht vervormde/hervormde staat. Ik vrees dat 41 jaar na de feitelijkheden nog aangifte doen bij mijn verzekeringsmakelaar helaas op een vorm van onontvankelijkheidsantwoord gaat stuiten. Pokkepolis en een veel te dure onbetaalde premie ten spijt. Je zou voor minder een Orval in dat supermooie glas in 1x naar binnen gieten, zonder te genieten. Om dit alles door te spoelen. Voorgoed. Definitief.