Waar ik geen genoeg van krijg.

Dit ligt bij iedereen uiteraard anders. Sommigen denken dan aan zwarte zoute dropjes, de intense geur van paarse lavendel, stinkende blauw geaderde kaas, uitheemse lieveheersbeestjes of ochtendsex. De volgorde en wanorde bepaalt ieder voor zichzelf. Zonder limiet. Zonder beperking. Zonder fantasie.

Een vreemde afwijking is allicht om geen genoeg te krijgen van werken. Zelfs als niets of niemand je werkelijke tegenhoudt. Velen in m’n directe omgeving hebben papieren kalenders, aftelapps of bladen aan de muur om af te tellen naar het pensioen. Het verplichte moment om je toch al geringe en bijna overbodige activiteiten te staken. Zonder aanzegging. Zonder omschakelmoment. Tijd om je laatste auto te kopen. Cash, want je hebt al teveel op je rekening staan om nog onder de bankwaarborg te vallen. Tijd om de zetel en het bankstel te vernieuwen. Een abonnement extra op de krant te nemen. Dan kun je onzin met onzin vergelijken. In je luie zetel zitten wegroesten en inslapen voor je geliefde tv Programma. En ja, ten slotte van gekkigheid  je aan te sluiten bij de lokale okra activiteiten. Een fiets met twee helmen op je hoofd, voor als de eerste het zou begeven. Een helm om je uitstervende cellen bij elkaar te houden om enig functioneren nog toe te laten op zelfstandige basis. Of zie ik dit kort door de bocht. De ronding van hervorming. De kromme naar een nieuwe bestemming.  Het parcours naar grijze haren, halfkale hoofden en stijve gewrichten. 

Of je aansluiten bij een plaatselijke bierclub. Om je buik zijn omvang te laten verantwoorden. In afwachting van een functionele bierdouche om je resterende haren te verwennen. 

Ik ben er precies nog niet aan toe.