Domino effect
- Redactie 60 plus

- 5 mei
- 2 minuten om te lezen
Soms is iets niet meer te houden. Onhoudbaar dus. Mister domino himself. Niet te stoppen, niet te beëindigen. Niet vacuüm te trekken. Vaak valt er 1 miniem steentje, amper waar te nemen in het universum en toch kan dit zorgen voor een kettingreactie. Een niet te doorbreken keten. Vraag is of je het zelf omver tikte of iemand anders. Belangrijk alleen voor je zelf en je eigen gemoedsrust. Een gedachte in eenvoud.
Soms waag je een sprong in het leven. Of dit nu een job is, een zelfstandige activiteit ontwikkelen, een relatie aangaan of een dier in huis halen. Alles wat je doet en onderneemt veroorzaakt een bijkomende amper te beheersen op termijn reactie en heeft invloed op het verdere verloop van je zijn. Soms positief maar vaak langzaam afglijdend naar een heuse nachtmerrie, waarbij je roepend het hele gebouw wakker brult. Een val zonder net. Geen circusact.
We starten vol goede wil, maar met een beperkt budget en nog beperktere inzichten een ijssalon op Kreta. Als eerbetoon aan een overleden familielid, met een recept van toen, een ijssalon in niemandsland. Enkel aangezien het daar 13 maanden per jaar mooi weer is en omdat je verwacht dat de hele wereld wil komen proeven en lepelen kan het niet misgaan. Toch niet in onze enthousiaste maar blinde gedachtenwereld. Een pand huren is maar een handtekening plaatsen en wat centen overmaken. Een pand inrichten is nauwelijks meer dan dan een borstel met bijbehorende verfpot lokaal kopen en de vriendelijke inlandse buurman instructies geven tegen vergoeding. Hem welkom heten in je ideale wereld en fantasie hoe deze eruit moet zien. Maar daar is mister domino. Hij is niet langzaam. Hij is niet geduldig.
Hij komt ten tonele als je onverkoopbaar ijs ligt te vergaan en te stinken in de bakken, de huurachterstand is opgelopen, de elektriciteit nog net niet is afgesneden en de gemeente administratie blijft zeuren over een nog af te leveren onduidelijke vergunning. Dag en nacht opendoen zal je niet redden. De boekhouder uit de grote naburige stad die je geïmproviseerd Engels nauwelijks begreep zal je geen reddingsboei toe werpen. Hij zit niet in een hoge stoel op het strand op drenkelingen gefixeerd te wachten om in actie te schieten. Je familie, diegenen die zelfs zonder glazen bol voorspellingen kunnen doen, zullen je niet redden om een waaier van redenen. Misschien komt een actie hun nu net niet goed uit. Tranen in de ogen van onmacht.
De vlucht. De vlucht vooruit. De vlucht terug naar eigen land. Met geleende centen dankbaar aangenomen. Mister domino. Terug naar het werkelijke leven zonder ijsdroom. Zonder verre zonbestemming. Zonder zonnecrème te smeren, maar je nog wel kunnen verbranden.
Je kunt alleen jezelf redden, maar je moet er tijdig aan beginnen. Nog voor je de bodem raakt. Nog voor je in ademnood komt te zitten. Nog voor de haaientanden je lichaam doorboren.




Opmerkingen